News

In het hol van de leeuw

Het uitzicht van binnenuit.

In de vergaderzaal van de minister van Binnenlandse Zaken hadden twee keer zoveel mensen als toegelaten aanwezig kunnen zijn, tenminste als je kijkt naar de goed gestoffeerde lederen fauteuils.
Op de vergadertafel werden snel de zeven dozen met 105.000 meegebrachte en afgedrukte online handtekeningen opgestapeld. Een dichtgetrokken gordijn schermde de ruimte visueel af tegen de menigte “out there” : de aanhangers van de petitie, de verslaggevers en de ARD camera.

Binnen, voor de gordijnen, stond de tuinslangwagen waarop de handtekeningenlijsten waren opgerold van de meer dan 10.000 ondertekenaars die handgeschreven hun mening hebben gegeven.

Joris Creemers, Consieller securité nuclaire de minister, midden dertig jaren oud, ontving de delegatie vriendelijk en wierp een verbaasde blik op het bord, dat voor Marc Alexander stond, een van de deelnemers uit Antwerpen.
Daarop stond de actuele stand van het totaal aantal ondertekenaars op dat ogenblik: 164.765  (4-12-2015 14:00u)

Een uur van de waarheid?

Kort samengevat werd het gesprek vergezeld van een mantra van de vertegenwoordiger van het ministerie: “De Minister vertrouwd het FANC die onafhankelijk zijn en hun werk binnen de bestaande regelgeving hebben gedaan”.
Het gesprek duurde ongeveer een uur maar ging heel concreet over veiligheid.
Wij spraken over de bewering dat de “onverwachte resultaten” van de bestralingsexperimenten van het Nuclear Research Center Mol die leidden tot de geplande sluiting van de reactoren maart 2014, werden opgenomen in de berekeningen van de huidige veiligheidsmarge.
Ook de afwijkende mening van een lid van de door het FANC gekozen internationale commissie van deskundigen, zou zijn meegenomen in de daaropvolgende berekeningen.
Het is belangrijk dit te onderzoeken, naast de vele andere punten in de documenten (in totaal 500 bladzijden) ,die deel uitmaken van de door het FANC gepresenteerde informatie op haar website.
De nieuwe “transparantie”, zoals Creemers dat benadrukte, heeft echter een duistere kant, zoals het Belgische delegatie lid Léo Tubbax uit Wallonië uitgelegd.
Hij heeft het FANC al in begin oktober gevraagd om de “Safety Case” dossiers van Electrabel (exploitant van kerncentrales) te mogen ontvangen. Deze waren op dat moment al bekend.
Ondanks krachtig aandringen werd dit pas op het allerlaatste ogenblik afgeleverd, een paar uur voor de bekendmaking van de beslissing van het FANC dat men toestemming gaat geven voor de herstart.

Vaststaande feiten – Einde discussie??

Het principe lijkt dus duidelijk: eerst zoveel mogelijk feiten zoeken en vervolgens het publiek op het laatste ogenblik overladen met zoveel materiaal dat – voor zover het te overzien is in véél te korte tijd – voornamelijk lijkt te bestaan uit reeds bekende zaken.

Het onderzoek naar overtuigend bewijs voor de bewering dat er een uitgebreide veiligheidsinspectie heeft plaatsgevonden, is volgens de Duitse delegatie deelnemer, Robert Borsch-Laaks uit Aken, de volgende stap, die deel gaat uitmaken van het plan van aanpak van het Aachener Bündniss , die de voorbereidingen daartoe zijn al gestart.
Naar verwachting zal in februari een uitgebreide conferentie plaatsvinden met  dezelfde internationale experts als die de tekortkomingen in de veiligheidsrapporten van FANC reeds begin 2014 ontdekten.
Een Nederlandse afgevaardigde (Thessa Meijlis) gaf aan het einde van de discussie duidelijk aan waarom iedereen naar Brussel was gekomen.
De heer Creemers nam vervolgens, namens de minister, de petitie in ontvangst en ondertekende vervolgens drie keer de door de delegatie in drie talen aangeboden ontvangstbewijzen. Hij zal zijn minister nu moeten informeren dat er iets is in het maatschappelijk middenveld is dat de “nucleaire rust” in België verstoort en dat ook niet te stoppen valt.